Over Ricky Risolles

Ik ben niet de Indo, maar ik ben een Indo…

Geboren op 11 november 1978 in de dessa van Rotterdam, maar opgegroeid door heel Belanda, was ik omring door mijn broertje, zusjes, tallosen neefjes & nichtjes, ooms & tantes en natuur’luk door mijn moeder en mijn oma..

 

Maar ook opgegroeid met Tammy Wynette, Patsy Cline, Johnny Cash, Lynn Anderson, Kenny Rodgers, Freddy Fender, de Blue Diamonds, The Cats (de Piet Veerman versie, niet de musikal) en djangan lupah de geweldige Rudi van Dalm (sekarang nog altijd mijn held..!!)

Onder leiding van een typischen Indischen hierachie, wan ied’reen die veel ouder was sprak je aan met oom of tante, maar altijd met u en als er een feestje was, was er altijd makan(an).. en het was of geweldig gezellig of er was gedonder in de family. En soms wis je nie eens waarom die lui boos op je waren, maar dan had je het maar moeten weten of erger nog… moeten aanfoelen!!

 

Maar sudah, al dese lui en al dese situaties hebben mij van elken kant wat indisch toegestop. De één wat meer als de ander. Maar bij elkaar zoveel zelfs, dat het bij mij de overhan begon te krijgen.

 

En ik was nog kecil toen ik erachter kwam dat mijn gewoontes anders waren dan die van de doorsnee Belanda en dat ik met name die van de Hollanders raar vond. Ik bedoel, een feest is tòg pas een feest met eten, hoezo cake & koffie… en uang moet toch rollen, hoezo sparen?

 

“Vijf uur Ricky, je moet naar huis, want wij gaan zo eten..!” en als klap op de vuurpijl, hoe kèn je pantat nou schoon voelen zonder water? (Tsja, ben met de botol cebok tenslotte een beetje beken geworden)

 

Maar net als velen, ging ik mij aanpassen aan het één en mij ontwikkelen in het ander. Het één zijnde Hollan en het andere zijnde mijn Indische komaf. Inmiddels hoef ik daar kurang voor te doen, wan se sijn beiden ik. Maar sekarang, mijn Indische kant begin weer te drukken! Als de oude solo rivier tegen een hypermoderne dam. Èn je kèn het pas ègt helemaal controleren, als je het in eerste instansie folledig laat gaan.

 

En hoe leuk is het dan, om mijn ervaringen en stories van vroeger weer onder de loep te nemen en te delen met een ieder, die met mij op zoek wil gaan naar de glimlach in de traan van mijn komaf.

En je wil geloven ofniet, maar we zouden elkaar daar somaar kènnen t’genkomen.

 

(en anders gewoon in Hollan Casino.. ;- )

 

Sampai jumpa lagi!

 

 

Ricky Risolles